Lieve berenvrienden,
Na ons avontuur in Overijssel was het tijd voor de volgende provincie: Drenthe! We hadden jullie om tips gevraagd, maar deze keer kwamen er niet zoveel aanbevelingen binnen waardoor we zelf leuke activiteiten hebben bedacht.
Klepperende ooievaars bij De Lokkerij
Onze eerste stop was Stichting Ooievaarsbuitenstation De Lokkerij. We ontdekten dat dit een opvangplek is voor zieke en gewonde ooievaars. Ze worden hier verzorgd totdat ze weer terug kunnen naar de natuur. Terwijl we rondliepen, zagen we ze overal. Sommige zaten rustig op hun nest en andere stonden parmantig om zich heen te kijken. Al snel hoorden we een bijzonder geluid boven ons: Klepper... klepper... klepper! Mijn echtgenoot en ik keken elkaar aan. "Volgens mij hebben ze ruzie," fluisterde hij. Maar niets bleek minder waar; ooievaars gebruiken hun geklepper om elkaar te herkennen en om hun territorium af te bakenen.
Het grootste hunebed van Nederland
We bezochten eerst het Hunebedcentrum in Borger. Na alles geleerd te hebben over de hunebedden, liepen we naar het grootste hunebed van Nederland (D27). Dit hunebed is bijna 23 meter lang en één van de stenen weegt zelfs meer dan 20 ton! Terwijl we ernaar stonden te kijken, probeerden we ons voor te stellen hoe mensen duizenden jaren geleden deze enorme stenen hier hebben gekregen. Dat moet een berenklus geweest zijn! Het was heerlijk zonnig weer en mijn man kreeg ineens een uitstekend idee. "Zullen we hier een ijsje eten?" Ik vond dat eigenlijk ook wel een goed plan. Ik wist dat je niet op een hunebed mag klimmen of erop mag zitten, dus toverde ik een picknickkleed uit onze tas. We gingen lekker in het zonnetje zitten en genoten van ons ijsje.
Te paard over de Hondsrug
Voor ons volgende avontuur kozen we iets wat volgens mij écht bij Drenthe hoort: paardrijden! Te paard gingen wij op ontdekkingstocht over de Hondsrug. Ik mocht zelf mijn paard uitzoeken en koos voor een wit paard met een rustig karakter. Dat leek me wel zo verstandig. Onderweg gebeurde precies waar ik bang voor was...er schoten plotseling een paar spelende eekhoorns over het bospad! Ik kneep mijn knieën stevig tegen mijn paard. "Niet schrikken! fluisterde ik. Mijn man bleef ondertussen kalm. "Maak je geen zorgen. Deze paarden komen vaak in het bos en zien vaker eekhoorns." Mijn paard bleef inderdaad rustig staan en ik was opgelucht. We genoten daarna volop van de prachtige omgeving.
Drenthe heeft ons ondanks het geringe aantal tips ontzettend verrast. Nu pakken we onze koffers opnieuw in, want ons volgende avontuur brengt ons naar de provincie Groningen. Dus lieve berenvrienden: help ons op weg! Wat moeten wij zien of ontdekken? We zijn benieuwd naar jullie leuke tips en verborgen pareltjes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten