Echtpaar beer op avontuur in Friesland

Lieve berenvrienden,

We zijn alweer over de helft van onze reis, wat gaat het snel en wat hebben we al veel leuke dingen gezien en gedaan! Dit keer staat provincie Friesland op het programma en wat een avonturen hebben we daar weer beleefd. 

Schaatsen in Thialf

Helaas is het weer nog lang niet koud genoeg voor de Elfstedentocht en moesten we schaatsen op natuurijs nog even uit ons hoofd zetten. Gelukkig konden we terecht in het beroemde ijsstadion Thialf! Mijn echtgenoot had er duidelijk zin in, maar toen hij de schaatsen eenmaal aan had, zag ik toch een klein beetje twijfel in zijn ogen. "Het is glad," zei hij voorzichtig."Dat is meestal het geval bij schaatsen," antwoordde ik. Voor de zekerheid koos hij voor een schaatshulp, deze was heel toepasselijk in de vorm van een pinguïn. Ik moet eerlijk zeggen dat ik vooral bezig was met één ding: Als hij maar niets breekt! Gelukkig ging het steeds beter en na een tijdje reed hij zowaar zelfstandig rondjes. 

Zeilen op z'n Fries

Bij Friesland denk je aan de uitgestrekte wateren en zeilen. Dat wilde wij wel een keer meemaken! We huurde een zeilboot met schipper en voeren het  Sneekermeer op, hier vindt ook ieder jaar een groot zeilevenement plaats. Toen ik in de boot stapte voelde ik deze al wiebelen, snel pakte ik de rand van de boot vast. Ik hoopte op een rustige vaartocht waarbij ik kon genieten van het uitzicht, maar daar had ik mij toch wel in vergist. Varen op een zeilboot is hard werken; je moet je steeds van bakboord naar stuurboord verplaatsen of andersom en goed opletten dat je de giek niet tegen je hoofd krijgt. Gelukkig waarschuwde de schipper ons steeds in het Fries met “bukke, pas op foar de giek!!" 

Naar Ameland!

Van jullie kregen we de tip dat we het waddeneiland Ameland niet mochten overslaan. We lazen over het Strandpalen Verhalenpad: een wandelroute langs verschillende strandpalen die ieder hun eigen verhaal vertellen over de geschiedenis van het eiland en de zee. Tijdens onze wandeling zag mijn echtgenoot alweer de volgende strandpaal. "Daar!" zei hij enthousiast en hij wees naar de paal. Ik keek niet want ik tuurde naar de zee op zoek naar zeehonden. Ik zag drie koppies boven de golven uit komen en riep naar mijn man dat hij ook naar de zee moest kijken. We waren zo onder de indruk dat we niet doorhadden dat we over de vloedlijn liepen en voordat we het wisten waren onze voeten nat. “Ach dat droogt wel weer” zeiden we tegen elkaar. We wandelden verder en zagen onderweg de mooiste schelpen liggen. 

We hebben weer prachtige plekken ontdekt en nieuwe herinneringen verzameld voor ons reisdagboek. Onze reis gaat verder en de volgende bestemming is Flevoland. We hebben veel leuke tips gekregen, maar blijf vooral met ons meedenken. Wie weet staat jouw tip straks wel in ons reisdagboek! 

Echtpaar Beer beleeft avonturen in de provincie Groningen

Lieve berenvrienden,

Na onze avonturen in Drenthe was het tijd om verder te trekken naar de provincie Groningen.

Een dagje als zeehondenverzorger

Onze eerste dag in deze provincie was een heel bijzondere: een dagje meehelpen als verzorger bij Zeehondencentrum Pieterburen. De verblijven schoonmaken, de zeehonden voeren én natuurlijk vooral heel veel foto’s maken. Vooral dat laatste vond mijn echtgenoot belangrijk. Hij wilde graag een mooie close-up van een zeehond maken. Hij stond met zijn camera klaar en sloop steeds een stukje dichterbij. “Niet bewegen,” fluisterde hij tegen mij. “Dit wordt een fantastische foto!” Op dat moment kwam er ineens een zeemeeuw luid krijsend aangevlogen. Mijn man schrok zich een ongeluk, deed van schrik een stap naar voren…en PLONS! Daar lag hij in het bassin tussen de zeehonden! Zijn camera vloog door de lucht en ik schrok op mijn beurt zo erg dat ik de emmer met vis zo in het bassin kiepte. 

Op zoek naar de Melkweg

Ook bezochten we het Dark Sky Park Lauwersmeer. Dit is een park waar de duisternis behouden blijft doordat er geen lichtvervuiling is. Bezoekers zijn hier ook ‘s nachts welkom om de duisternis te beleven en de sterrenhemel te zien.  Het was een heldere nacht en de hemel stond vol met sterren. Langzaam wende onze ogen aan het donker en begonnen we aan onze wandelroute. Terwijl we liepen, hoorden we overal geluiden. Ritsel… kraak… piep… We keken elkaar aan. “Wat was dat?” fluisterde ik. Mijn echtgenoot deed alsof hij nergens bang voor was. “Waarschijnlijk gewoon een uil.” Bij het volgende geritsel begon ik toch iets harder te lopen en pakte ik de hand van mijn echtgenoot angstig vast. “Het zal toch geen muis of een vleermuis zijn?!” Mijn man moest lachen “die beestjes zijn banger voor jou dan jij voor hen!” Dat weet ik nog zo net niet… Gelukkig heb ik geen van beiden gezien, maar wel het steelpannetje van de Grote Beer en een prachtige sterrenhemel. Het was heel bijzonder om dit te mogen beleven. 

  

Een roze avond in Middag-Humsterland

Onze laatste avond in Groningen was begonnen. Vanuit onze B&B zag mijn man dat de lucht prachtig begon te kleuren. “Kom snel!” riep hij. “Je moet dit zien!” We besloten onze wandelschoenen aan te trekken en een avondwandeling door Nationaal Landschap Middag-Humsterland te maken. De zon zakte langzaam verder weg achter de horizon en de polder kleurde prachtig roze. In een weiland stonden een paar koeien rustig te grazen. Mijn echtgenoot begon natuurlijk meteen de koeien te bestuderen. “Dat zijn Groninger Blaarkoppen,” vertelde hij trots. “Hoe weet je dat?” vroeg ik hem. “Dat zie je aan de vlekken rond hun ogen, deze lijken een beetje op blaren. We liepen rustig verder terwijl de lucht steeds donkerder werd. Wat een heerlijke afsluiting van ons Groninger-avontuur.

We hebben inmiddels al een paar berengoede tips gekregen voor Friesland, maar meer tips zijn natuurlijk altijd welkom! Laat het ons weten, want voor je het weet staan we daar weer met onze berenpootjes klaar!

Echtpaar beer in Drenthe

Lieve berenvrienden,

Na ons avontuur in Overijssel was het tijd voor de volgende provincie: Drenthe! We hadden jullie om tips gevraagd, maar deze keer kwamen er niet zoveel aanbevelingen binnen waardoor we zelf leuke activiteiten hebben bedacht. 

Klepperende ooievaars bij De Lokkerij

Onze eerste stop was Stichting Ooievaarsbuitenstation De Lokkerij. We ontdekten dat dit een opvangplek is voor zieke en gewonde ooievaars. Ze worden hier verzorgd totdat ze weer terug kunnen naar de natuur. Terwijl we rondliepen, zagen we ze overal. Sommige zaten rustig op hun nest en andere stonden parmantig om zich heen te kijken. Al snel hoorden we een bijzonder geluid boven ons: Klepper... klepper... klepper! Mijn echtgenoot en ik keken elkaar aan. "Volgens mij hebben ze ruzie," fluisterde hij. Maar niets bleek minder waar; ooievaars gebruiken hun geklepper om elkaar te herkennen en om hun territorium af te bakenen. 

Het grootste hunebed van Nederland

We bezochten eerst het Hunebedcentrum in Borger. Na alles geleerd te hebben over de hunebedden, liepen we naar het grootste hunebed van Nederland (D27). Dit hunebed is bijna 23 meter lang en één van de stenen weegt zelfs meer dan 20 ton! Terwijl we ernaar stonden te kijken, probeerden we ons voor te stellen hoe mensen duizenden jaren geleden deze enorme stenen hier hebben gekregen. Dat moet een berenklus geweest zijn! Het was heerlijk zonnig weer en mijn man kreeg ineens een uitstekend idee. "Zullen we hier een ijsje eten?" Ik vond dat eigenlijk ook wel een goed plan. Ik wist dat je niet op een hunebed mag klimmen of erop mag zitten, dus toverde ik een picknickkleed uit onze tas. We gingen lekker in het zonnetje zitten en genoten van ons ijsje. 

Te paard over de Hondsrug

Voor ons volgende avontuur kozen we iets wat volgens mij écht bij Drenthe hoort: paardrijden! Te paard gingen wij op ontdekkingstocht over de Hondsrug. Ik mocht zelf mijn paard uitzoeken en koos voor een wit paard met een rustig karakter. Dat leek me wel zo verstandig. Onderweg gebeurde precies waar ik bang voor was...er schoten plotseling een paar spelende eekhoorns over het bospad! Ik kneep mijn knieën stevig tegen mijn paard. "Niet schrikken! fluisterde ik. Mijn man bleef ondertussen kalm. "Maak je geen zorgen. Deze paarden komen vaak in het bos en zien vaker eekhoorns." Mijn paard bleef inderdaad rustig staan en ik was opgelucht. We genoten daarna volop van de prachtige omgeving.

Drenthe heeft ons ondanks het geringe aantal tips ontzettend verrast. Nu pakken we onze koffers opnieuw in, want ons volgende avontuur brengt ons naar de provincie Groningen. Dus lieve berenvrienden: help ons op weg! Wat moeten wij zien of ontdekken? We zijn benieuwd naar jullie leuke tips en verborgen pareltjes. 

Warme kerstwensen

Hallo allemaal, 

Mijn stapel met kerstkaarten groeit gestaag en ook dit kaartje is weer voor de voorraad. Het designpapier kocht ik vorig jaar tijdens onze vakantie bij, het kan ook niet anders, de Action. Helaas is het op de foto niet zo goed zichtbaar maar dit design papier is hier en daar ook geëmbost, dit geeft een extra mooi effect. Op het kaartje plaatste ik een krans met wat kerstbloemen en het roodborstje. 

Deze kaart wil ik insturen bij Crealadies (ik zie ze vliegen) en bij het Knutselateljeetje (dier op je kaart). 

Groetjes, Natascha

Gebruikte materialen: 

• Marianne Design Collectables 'Eline's garden birds' COL1534
• Marianne Design Creatables 'rieten krans' LR0691
• Marianne Design Craftables 'tekst labels' CR1605
• Marianne Design Clearstamps 'kerst teksten' CS1105
• Spellbinders 'holiday bloom etched dies' S5-527
• Spellbinders 'Christmas blooms etched dies' S4-1135
• Designpapier Action 

Vliegend de feestdagen in

Hallo allemaal, 

Toen ik een kaartje maakte met de paraplu van Marleen bedacht ik mij dat deze ook grappig was om te gebruiken in combinatie met de elfjes, de volgende CreaStorie ontstond: 

Het is kerstavond en het bezorgen van de cadeautjes is in volle gang. De elfjes zitten samen met de kerstman in de arrenslee en zijn onderweg naar de volgende bestemming. Een elfje leunt ontspannen achterover en slaakt een zucht van verlichting; eindelijk gaat het dit jaar een keertje voorspoedig! Neeeeeee!! roept een ander elfje en wijst verschrikt naar beneden. De elf die net lekker achterover leunde heeft een aantal cadeautjes uit de slee geduwd en die vallen nu naar beneden! 

Snel pakt het elfje een paraplu en samen met zijn vriendjes laat hij zich op de wind naar beneden voeren. Ze houden elkaar goed vast aan de schoenen. Zullen ze de cadeautjes allemaal kunnen vinden en op tijd kunnen bezorgen? 

Deze kaart stuur ik in bij Crealadies waar het thema vliegen is. 

Groetjes, Natascha

Gebruikte materialen: 

• Marianne Design Collectables 'Christmas elves by Eline and Marleen' COL1518
• Marianne Design Collectables 'Eline's winter accessories' COL1503
• Marianne Design Collectables 'umbrella by Marleen' COL1520 
• Marianne Design Collectables 'Eline's Santa and mrs claus' COL1517 (cadeautjes) 
• Marianne Design Craftables 'chain of snowflakes' CR1574 (sneeuwvlokjes)
• Marianne Design Craftables 'slimline grass-horizon-clouds' CR1583 (sneeuw) 
• Marianne Design Clearstamps 'kerst teksten' CS1105

Echtpaar beer ontdekt Overijssel

Lieve berenvrienden,

Na onze avonturen in Gelderland was het tijd om verder te reizen. Deze keer gingen we naar Overijssel, we hadden hier een afwisselend programma door al jullie tips! 

Wandelen over het Vloeiweidenpad

Onze eerste stop was Landgoed Het Lankheet in Haaksbergen. We besloten daar het Vloeiweidenpad te wandelen, een route van 6,4 km. Onderweg kwamen we bij een tunneltje. Nieuwsgierig liepen we er doorheen en kwamen uit bij de zogenaamde Kidney Pools. Deze bijzondere waterbassins, in de vorm van twee niervormige vijvers die in elkaar grijpen als een yin-en-yang symbool, horen bij het waterzuiveringssysteem van het park. Om met droge voeten deze waterpartij te overbruggen moest je gebruik maken van stapstenen. Terwijl ik mij heel geconcentreerd van steen naar steen bewoog, hoorde ik ineens: "Blijf even zo staan!" Mijn man maakte vanuit de tunnel deze foto van mij.

Op fossielenjacht in Dinoland

Ook gingen we naar Dinoland in Zwolle. We mochten daar voor één dag echte paleontologen zijn! Gewapend met zachte borstels gingen we op zoek naar verborgen fossielen en edelstenen. Mijn echtgenoot nam zijn taak heel serieus en ging meteen enthousiast aan de slag. "Ik voel dat hier iets zit!" En hij vond al snel een dino bot. Ik besloot wat voorzichtiger te werk te gaan. Ik ging op mijn knieën zitten en begon voorzichtig het zand weg te borstelen. Zulke oude botten of prachtige edelstenen wil je niet beschadigen. Om ons heen stonden allerlei indrukwekkende dinosaurussen tentoongesteld. Het was net alsof we terug waren gereisd naar de prehistorie.

Fishing Adventure Lake

Onze laatste bestemming was het Fishing Adventure Lake, een 4 hectare groot viswater. We hadden een oeverstek gehuurd en natuurlijk ons camouflagekleurige tentje meegenomen. Ook visserskleding en een hoedje konden niet ontbreken. Mijn echtgenoot vond dat hij er daardoor uitzag als een echte professionele visser. We mochten uitsluitend vissen volgens het principe catch & release, de vissen gingen dus na het vangen weer netjes terug het water in. We zaten een tijdje stil naast elkaar en toen... Beet! Mijn man schoot overeind. "Ik heb er één!" riep hij. Na een spannende strijd kwam er een prachtige karper boven water. Hij was apetrots en hield de vis voorzichtig vast voor de foto. "Dit is de grootste vangst ooit!" Ik keek eens naar de informatie over het meer. "Niet helemaal. De grootste karper die hier gevangen is, woog maar liefst 33,3 kilo." Hij keek naar zijn karper en toen naar mij. "Dan ga ik nog even verder vissen."

Het waren weer berengoede dagen in Overijssel, nu rijden we door naar Drenthe. Zijn er berenvrienden die hier wonen of er weleens zijn geweest? Wat moeten wij daar écht zien, doen, eten of ontdekken? Laat jullie tips achter!

Echtpaar beer op avontuur in Gelderland

Lieve berenvrienden,

Na ons avontuur in Limburg was het tijd om verder te reizen. Deze keer stond Gelderland op ons programma en wat is er in deze provincie veel te doen!

Fietsen door Nationaal Park De Hoge Veluwe

We hadden gehoord dat er bij de ingang witte fietsen staan die je gratis mag gebruiken om zo het Nationaal park te ontdekken. Dit leek ons wel wat. Mijn echtgenoot sprong meteen op zijn fiets. "Kom op, we gaan op avontuur!" De heide stond volop in bloei en hierdoor kleurde het landschap prachtig paars. We genoten van de rust, de bossen en de eindeloze heidevelden. We stopten regelmatig om van het uitzicht te genieten en mijn echtgenoot heeft prachtige foto’s gemaakt. Helaas hebben we geen wild gespot, dus gaan we zeker nog een keertje terug. 

Een bloemenjungle

De volgende dag gingen we naar de A. Vogel tuinen. Wat een bijzondere plek! We wandelden tussen duizenden Echinacea purpurea, oftewel rode zonnehoed. Al vonden wij ze meer roze van kleur. Ze stonden volop in bloei en dit jaar hebben ze zelfs een recordhoogte bereikt van maar liefst 1,85 meter! Voor mij voelde het alsof we door een enorme roze bloemenjungle liepen. De bijen en andere insecten waren er trouwens ook dol op. Ze zoemden vrolijk van bloem naar bloem. Ik vond dit iets minder. Zodra er een insect in mijn buurt kwam, begon ik wild heen en weer te zwaaien met mijn armen. Mijn echtgenoot moest er hard om lachen, “ze doen toch helemaal niets!”…

 

Een onverwachte ontmoeting in de Apenheul

Voor onze laatste activiteit gingen we naar de Apenheul. Mijn man had deze tip gelezen en vond het geweldig om allerlei verschillende soorten apen te kunnen bekijken. Echter had hij mijn niet verteld dat er ook een bosgebied is waar Boliviaanse doodshoofdaapjes los tussen de bezoekers rondlopen. Toen ik dat ontdekte, keek ik hem verschrikt aan. “Wist jij dit?!” Hij keek een beetje onschuldig. “Misschien." "Misschien?!" riep ik. Ik keek eens goed om mij heen. Overal liepen en slingerden kleine aapjes rond en ze waren duidelijk niet verlegen. Onze rugzak hadden we gelukkig in een kluisje gestopt, dus ik dacht dat onze spullen veilig waren. Alleen was ik vergeten dat ik mijn bidon nog in mijn hand had, dat bleek een grote vergissing. Een aap kwam nieuwsgierig dichterbij, keek naar mijn bidon...en voordat ik goed en wel wist wat er gebeurde, griste hij hem uit mijn handen! 

Met een item minder pakken we onze koffers weer in, want ons volgende avontuur brengt ons naar Overijssel. We hebben al een aantal hele leuke tips van jullie gekregen, maar meer tips zijn altijd welkom!

Echtpaar beer wil graag meedoen met de challenge van het 4 season challenge Blog (opdracht: een stelletje). 

Echtpaar beer vervolgd hun reis in Limburg

Lieve berenvrienden,

Onze reis bracht ons deze keer naar Limburg. Naar aanleiding van jullie tips beleefden we hier drie gezellige dagen vol avonturen. 

Een kleine vergissing...

Omdat Limburg bekend staat om carnaval, hadden wij onze carnavalskleding alvast aangetrokken. Ik had mijn prachtige elfenpak aan en mijn echtgenoot koos voor een clownspak inclusief rode neus. Vol enthousiasme wandelden we over het Vrijthof in Maastricht. Alleen keek iedereen ons een beetje vreemd aan en het viel ons op dat er geen andere mensen verkleed waren. Daarom vroegen we aan een vriendelijke mevrouw waar de optocht begon. Ze begon hard te lachen. "Die is pas in februari!" Toen ontdekten we dat carnaval helemaal niet het hele jaar duurt. We konden er zelf gelukkig hard om lachen. Snel haastten we ons terug naar het hotel om onze kostuums uit te trekken. De volgende keer moeten wij ons toch iets beter inlezen. 

Workshop Limburgse vlaai bakken

Omdat ik erg graag bak boekte ik een workshop Limburgse vlaai bakken. De vlaaien worden gebakken in een echte traditionele houtoven, deze had ik nog nooit gezien. "Dat ziet er makkelijk uit," zei mijn echtgenoot, maar zijn zelfvertrouwen verdween al snel. Nog voordat we begonnen, had hij zo enthousiast met de bloem gestrooid dat we allebei van top tot teen onder zaten. Toen de kersenvulling erbij kwam, ging het helemaal mis. De bakker keek glimlachend toe. "Dat hoort erbij," zei hij. Ons deeg werkte ook niet helemaal mee. Hoe we ook ons best deden, onze vlaai werd geen mooie ronde cirkel en ook op het rasterpatroon moeten we nog oefenen. "Ach," lachte de bakker. "Dat is juist de charme van handwerk." Gelukkig smaakte de vlaai er niet minder om! 

Op weg naar het Drielandenpunt

Ik durf het bijna niet te schrijven, maar gisteren hebben wij met zijn tweeën de hele vlaai opgegeten. We trokken daarom maar snel de wandelschoenen aan. Een volger had geschreven over de Heuvelland vierdaagse. Vier dagen flink wandelen, dat durven we ongetraind niet aan. We zagen wel een andere wandelroute door de glooiende heuvels van Zuid-Limburg richting het Drielandenpunt. Onderweg genoten we van de groene weilanden, de veldbloemen en schitterende uitzichten. We kwamen zelfs nog een paar reeën tegen. Toen we eindelijk op het hoogste punt van Nederland/ het Drielandenpunt aankwamen was het erg druk. Iedereen wilde met de officiële grenspaal op de foto. 

Limburg heeft ons verrast met prachtige natuur, heerlijk eten en heel veel gezelligheid. En mijn echtgenoot, die heeft beloofd voortaan eerst te controleren of het écht carnaval is voordat hij zijn verkleedkleding aantrekt. Zien we jullie de volgende keer in Gelderland? Tips voor leuke bezienswaardigheden of uitjes zijn altijd welkom!

Echtpaar beer wil graag meedoen met de challenge van het 4 season challenge Blog (opdracht: een stelletje). 

Diamond painting kaartjes pimpen

Hallo allemaal, 

Bij de kruidvat hebben ze uitverkoop en ik vind het dan altijd leuk om even te kijken. Ik vond een pakketje met vier diamond painting kaartjes in kerst/winterthema. Omdat ik nog nooit aan diamond painting had gedaan wilde ik dit een keer uitproberen, maar ik ben er achter gekomen dat het toch niet zo mijn ding is. In het vervolg maak ik gewoon weer eigen kaartjes haha. Nadat de vier kaartjes af waren vond ik ze nog wat saai en met wat stansjes pimpte ik de kaartjes wat op. Welke van de vier is jouw favoriet? 

Groetjes, Natascha

Echtpaar beer begint hun avontuur in Noord-Brabant

Lieve berenvrienden, 

Ons grote avontuur door Nederland is begonnen! Wat kregen we veel leuke tips van jullie, het zijn er best veel dus inmiddels hebben we maar een lijstje gemaakt. Voor onze eerste provincie reisden we af naar het gezellige Noord-Brabant. Wat hebben mijn man en ik veel gezien en beleefd!

Op bezoek bij de Beekse Bergen

Toen we aankwamen bij de Beekse Bergen, wist mijn man het meteen. "Wij gaan de autosafari doen!" riep hij enthousiast. Maar eerlijk gezegd zag ik dat niet zo zitten. Overal liepen wilde dieren rond en ik zag het al helemaal voor me: een nieuwsgierige aap op de auto of een giraffe die aan onze buitenspiegel knabbelt. "Nee hoor," zei ik. "Laten we lekker wandelen." Gelukkig vond hij dat uiteindelijk ook een goed idee. Tijdens de wandelsafari zagen we prachtige giraffen die met hun hoofd hoog boven de bomen uitstaken. We bewonderden enorme olifanten, zagen een indrukwekkende leeuw en keken naar grappige chimpansees die druk met elkaar bezig waren. Ik vond het geweldig om de dieren van zo dichtbij te zien.

Een magische dag in de Efteling

De volgende dag gingen we naar de Efteling. Nog voordat ik goed en wel binnen was, wees mijn echtgenoot al naar Joris en de Draak. "Daar ga ik in!" Ik keek naar de razendsnelle achtbaan en voelde meteen dat dit niets voor mij was. "Veel plezier," zei ik lachend. "Ik blijf liever met beide benen op de grond." Terwijl mijn man door de bochten vloog, wandelde ik rustig door het sprookjesbos. Mijn favoriete attractie was zonder twijfel de Droomvlucht. Zwevend langs elfjes, kastelen en magische werelden keek ik mijn ogen uit. In het winkeltje vond ik zelfs een schitterend elfenpak. Ik trok het meteen aan en voelde me de rest van de dag een echte boself. We aten nog een krakeling, helaas liet ik de mijne vallen en at een grote raaf deze op. Had hij ook een keertje een geluksdag. Mijn man was minder blij, want hij moest nu zijn krakeling met mij delen. 

Kanoën tussen de bevers in Nationaal Park de Biesbosch

Onze laatste bestemming in Noord-Brabant was de Biesbosch. We moesten ons tegen de avondschemering melden in Hank, waar we een kano kregen toegewezen. Met de kano voeren we door smalle kreken tussen de grote lisdodden (rietsigaren). Het was er heerlijk rustig. Je hoorde alleen het water, de vogels en af en toe het geluid van een peddel. Plotseling zag ik beweging aan de waterkant. "Daar!" fluisterde ik. Tot onze verrassing zagen we bevers, wat zijn ze groot! We bleven een tijdje stil liggen met de kano om ze goed te kunnen bekijken. 

We hebben ontzettend genoten van onze eerste provincie. Van wilde dieren tot elfjes en van achtbanen tot bevers: Noord-Brabant had van alles wat. Nu rijden we door naar Limburg, van een volger hebben we hele leuke tips gehad. 

Echtpaar beer wil graag meedoen met de challenge van het 4 season challenge Blog (opdracht: een stelletje).