Lieve berenvrienden,
Na onze avonturen in Drenthe was het tijd om verder te trekken naar de provincie Groningen.
Een dagje als zeehondenverzorger
Onze eerste dag in deze provincie was een heel bijzondere: een dagje meehelpen als verzorger bij Zeehondencentrum Pieterburen. De verblijven schoonmaken, de zeehonden voeren én natuurlijk vooral heel veel foto’s maken. Vooral dat laatste vond mijn echtgenoot belangrijk. Hij wilde graag een mooie close-up van een zeehond maken. Hij stond met zijn camera klaar en sloop steeds een stukje dichterbij. “Niet bewegen,” fluisterde hij tegen mij. “Dit wordt een fantastische foto!” Op dat moment kwam er ineens een zeemeeuw luid krijsend aangevlogen. Mijn man schrok zich een ongeluk, deed van schrik een stap naar voren…en PLONS! Daar lag hij in het bassin tussen de zeehonden! Zijn camera vloog door de lucht en ik schrok op mijn beurt zo erg dat ik de emmer met vis zo in het bassin kiepte.
Op zoek naar de Melkweg
Ook bezochten we het Dark Sky Park Lauwersmeer. Dit is een park waar de duisternis behouden blijft doordat er geen lichtvervuiling is. Bezoekers zijn hier ook ‘s nachts welkom om de duisternis te beleven en de sterrenhemel te zien. Het was een heldere nacht en de hemel stond vol met sterren. Langzaam wende onze ogen aan het donker en begonnen we aan onze wandelroute. Terwijl we liepen, hoorden we overal geluiden. Ritsel… kraak… piep… We keken elkaar aan. “Wat was dat?” fluisterde ik. Mijn echtgenoot deed alsof hij nergens bang voor was. “Waarschijnlijk gewoon een uil.” Bij het volgende geritsel begon ik toch iets harder te lopen en pakte ik de hand van mijn echtgenoot angstig vast. “Het zal toch geen muis of een vleermuis zijn?!” Mijn man moest lachen “die beestjes zijn banger voor jou dan jij voor hen!” Dat weet ik nog zo net niet… Gelukkig heb ik geen van beiden gezien, maar wel het steelpannetje van de Grote Beer en een prachtige sterrenhemel. Het was heel bijzonder om dit te mogen beleven.
Een roze avond in Middag-Humsterland
Onze laatste avond in Groningen was begonnen. Vanuit onze B&B zag mijn man dat de lucht prachtig begon te kleuren. “Kom snel!” riep hij. “Je moet dit zien!” We besloten onze wandelschoenen aan te trekken en een avondwandeling door Nationaal Landschap Middag-Humsterland te maken. De zon zakte langzaam verder weg achter de horizon en de polder kleurde prachtig roze. In een weiland stonden een paar koeien rustig te grazen. Mijn echtgenoot begon natuurlijk meteen de koeien te bestuderen. “Dat zijn Groninger Blaarkoppen,” vertelde hij trots. “Hoe weet je dat?” vroeg ik hem. “Dat zie je aan de vlekken rond hun ogen, deze lijken een beetje op blaren. We liepen rustig verder terwijl de lucht steeds donkerder werd. Wat een heerlijke afsluiting van ons Groninger-avontuur.
We hebben inmiddels al een paar berengoede tips gekregen voor Friesland, maar meer tips zijn natuurlijk altijd welkom! Laat het ons weten, want voor je het weet staan we daar weer met onze berenpootjes klaar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten