Lieve berenvrienden,
Onze reis bracht ons deze keer naar Limburg. Naar aanleiding van jullie tips beleefden we hier drie gezellige dagen vol avonturen.
Een kleine vergissing...
Omdat Limburg bekend staat om carnaval, hadden wij onze carnavalskleding alvast aangetrokken. Ik had mijn prachtige elfenpak aan en mijn echtgenoot koos voor een clownspak inclusief rode neus. Vol enthousiasme wandelden we over het Vrijthof in Maastricht. Alleen keek iedereen ons een beetje vreemd aan en het viel ons op dat er geen andere mensen verkleed waren. Daarom vroegen we aan een vriendelijke mevrouw waar de optocht begon. Ze begon hard te lachen. "Die is pas in februari!" Toen ontdekten we dat carnaval helemaal niet het hele jaar duurt. We konden er zelf gelukkig hard om lachen. Snel haastten we ons terug naar het hotel om onze kostuums uit te trekken. De volgende keer moeten wij ons toch iets beter inlezen.
Workshop Limburgse vlaai bakken
Omdat ik erg graag bak boekte ik een workshop Limburgse vlaai bakken. De vlaaien worden gebakken in een echte traditionele houtoven, deze had ik nog nooit gezien. "Dat ziet er makkelijk uit," zei mijn echtgenoot, maar zijn zelfvertrouwen verdween al snel. Nog voordat we begonnen, had hij zo enthousiast met de bloem gestrooid dat we allebei van top tot teen onder zaten. Toen de kersenvulling erbij kwam, ging het helemaal mis. De bakker keek glimlachend toe. "Dat hoort erbij," zei hij. Ons deeg werkte ook niet helemaal mee. Hoe we ook ons best deden, onze vlaai werd geen mooie ronde cirkel en ook op het rasterpatroon moeten we nog oefenen. "Ach," lachte de bakker. "Dat is juist de charme van handwerk." Gelukkig smaakte de vlaai er niet minder om!
Op weg naar het Drielandenpunt
Ik durf het bijna niet te schrijven, maar gisteren hebben wij met zijn tweeën de hele vlaai opgegeten. We trokken daarom maar snel de wandelschoenen aan. Een volger had geschreven over de Heuvelland vierdaagse. Vier dagen flink wandelen, dat durven we ongetraind niet aan. We zagen wel een andere wandelroute door de glooiende heuvels van Zuid-Limburg richting het Drielandenpunt. Onderweg genoten we van de groene weilanden, de veldbloemen en schitterende uitzichten. We kwamen zelfs nog een paar reeën tegen. Toen we eindelijk op het hoogste punt van Nederland/ het Drielandenpunt aankwamen was het erg druk. Iedereen wilde met de officiële grenspaal op de foto.
Limburg heeft ons verrast met prachtige natuur, heerlijk eten en heel veel gezelligheid. En mijn echtgenoot, die heeft beloofd voortaan eerst te controleren of het écht carnaval is voordat hij zijn verkleedkleding aantrekt. Zien we jullie de volgende keer in Gelderland? Tips voor leuke bezienswaardigheden of uitjes zijn altijd welkom!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten